Sinir Sistemi Cerrahisi Dergisi: 6 (1)
Cilt: 6  Sayı: 1 - 2016
Özetleri Gizle | << Geri
ÖZGÜN KLINIK ARAŞTIRMA
1.
Changes in Sagittal Alignment After Cervical Disc Arthroplasty: Results of 24 Month Pilot Study
Kemal Yücesoy, Kasım Zafer Yüksel, Mürvet Yüksel, Orhan Kalemci, İdiris Altun
doi: 10.5222/sscd.2016.001  Sayfalar 1 - 9
Background Context: For cervical disc replacements to be comparable to the gold standard of cervical discectomy and fusion (ACDF), disc replacements must be able to provide motion as well as predictable and reliable correction of cervical alignment. The Synergy Disc was designed to provide alignment correction in the sagittal plane while restoring physiologic range of motion.
Purpose: This study evaluated whether the Synergy Disc provided preservation and/or restoration of sagittal alignment while normalizing kinematics and providing acceptable clinical outcomes. The alignment provided by the Synergy Disc was compared with a retrospective cohort of 30 single level ACDF patients
Study Design/Setting: The pilot trial was a multi-center, prospective, consecutive patient enrollment study using the Synergy Disc for the treatment of single and two-level degenerative disc disease of the cervical spine.
Patient Sample: The procedure was performed on 43 patients (45 implants) with follow-up on 40 patients (42 implants). For the historical cohort ACDF arm, 30 patients with similar follow-up with single level anterior discectomy, fusion and plating were used for segmental lordosis measurements.
Outcome Measures: For the Synergy Disc group, the kinematic outcome parameters included: range of motion (ROM), shell angle (SA), disc height (DH), sagittal plane translation and center of rotation (COR) in the X and Y direction. Standard assessments of clinical outcomes were also measured (Neck Disability Index, Visual Analog Scale). For the fusion arm, only functional spinal unit (FSU) angle was recorded using a single pre-operative and post-operative standing lateral cervical radiograph
Methods: In the Synergy Disc group, static and dynamic radiological assessments were performed in 43 consecutive patients prior to the placement of the Synergy Disc. Forty patients were studied for the course of the study protocol (3 patients lost to follow-up). For the Synergy Disc group, lateral cervical radiographs were evaluated for ROM, translation, COR, DH and SA before and at the longest follow-up post surgery. Neck Disability Index and Visual Analog Scale for arm and neck pain were collected and analyzed. For the fusion group, standing lateral radiographs were reviewed.
Results: At a mean of 28 months with all patients having a minimum of 24 month follow-up (40 patients, 42 implants), the average SA of the Synergy Disc was maintained at 6 ± 2.7° of lordosis. Pre-operative ROM, translation and COR X did not change significantly following surgery. There was a significant superior shift in the COR Y. There was significant improvement in all clinical outcome measures. In the fusion group, with a similar follow-up period, there was a 4° increase in lordosis at the FSU.
Conclusions: The Synergy Disc provided lordosis at the surgical level, while maintaining pre-operative ROM, translation and COR X. The lordosis of 6 ± 2.7° provided by the Synergy Disc at 2 years following surgery was comparable to the lordotic correction provided by an anterior cervical discectomy with interbody fusion and plating.

RETROSPEKTIF ÇALIŞMA
2.
Gümüş Kaplı Vida-Rod Sistemi Kullanılan İlk 50 Hastanın 1 Yıllık TakipSonuçları
Clinical Trail Using A Silver-Coated Screw-Rod System and One-Year Follow-Up of The First 50 Patients
Kutsal Devrim Seçinti, Ayhan Attar, Emel Seçinti
doi: 10.5222/sscd.2016.96268  Sayfalar 10 - 21
Amaç

İmplant ilişkili enfeksiyonların oluşması tüm cerrahi branşlar için hala kesin olarak çözülememiş bir problemdir. Bu sorunu çözmenin yollarından birisi de, implantları gümüş gibi anti bakteriyel özellikte bir madde ile kaplamaktır.
Bu çalışmanın amacı, nano partiküler gümüş ile kaplanmış implantların implant ilişkili enfeksiyonları azaltıp azaltmadığının ve insanlardaki kullanımının güvenli olup olmadığının araştırılmasıdır.

Yöntem

Elli gönüllü hasta ile yapılan bu klinik çalışmada, gümüş kaplı implantların, 1 yıllık takip süreci boyunca, deneklerin karaciğer ve böbrek fonksiyonlarını etkileyip etkilemediği ve serum gümüş seviyelerinde artış olup olmadığı araştırıldı.

Hastalara uygun görülen transpediküler vida rod sistemi ile stabilizasyon işlemi, nano partiküler gümüş ile kaplanmış implantlar kullanılarak yapıldı. Hastalardan 6 ayrı zaman noktasında, kan ve idrarlarındaki gümüş miktarını belirleyebilmek adına kan ve idrar örnekleri alındı. Örnekler spektrofotometrik olarak incelendi. Hastaların karaciğer ve böbrek foksiyonlarını değerlendirilmesi için aynı zaman noktalarında ayrıca serum örnekleri alındı.

Bulgular

Gümüş seviyesi adına yapılan tüm ölçüm değerleri, 5 mikrogram/L’den düşük çıktığı için güvenli aralıkta olduğuna karar verildi. Hiçbir hastanın karaciğer ve böbrek fonksiyonlarında bozulma saptanmadı. Serum ve idrardaki gümüş seviyelerinin, atomik absorbsiyon spektrofotometresinin ölçüm limitlerinin altında kaldığı tespit edildi. Bir yıllık takip süresi boyunca hiçbir hastada gümüşe bağlı bir komplikasyon veya implant ilişkili enfeksiyon saptanmadı.

Sonuç

Bu çalışma, nano partiküler gümüş kaplı spinal implantların implant ilişkili enfeksiyon oranını düşürme kapasitesine sahip olduğunu ve bu tür implantların insanlarda kullanılmasının güvenli olduğunu göstermiştir.
Aim

The incidence of implant-related infection in all surgical branches is one of the challenges for which a definitive solution has yet to be found. One way to reduce the incidence of implant-related infection is to use implants which are coated with antibacterial materials such as silver.
The aim of this study is to investigate if the nano particle silver coated spinal implants reduce the implant related infection rates and safe for human use.

Method

A clinical trial was performed on 50 patients. We investigated whether or not silver-coated titanium implants alter renal and/or hepatic functions and increase serum silver levels at one year postoperatively.

The required stabilization procedure was performed using the “nano particle silver coated transpedicular stabilisation system”. Blood and urine samples were taken from each patient at six different time points for detection of any alteration in silver concentration. Silver levels of all samples were investigated spectrophotometrically. Additional serum samples were taken for monitoring liver and kidney functions.

Results

All values measured were regarded as safe since they were lower than 5 micrograms/L. There was no alteration in renal and/or hepatic function, and the amount of silver in urine and serum was under detectable levels using atomic absorption spectrophotometer. Neither any complication related to silver nor any implant infection was detected in one year fallow up.

Conclusions

This study showed that, nano particular silver coated spinal implants are capable to reduce implant related infection rates and these type of implants are safe for human use.

3.
Lumbar disk hernisinde endoskopik laser disk dekompresyonu
Endoscopic epidural laser disc decompression for lumbar disc herniation
Abdurahman Çetin, Abdulkadir Yektaş
doi: 10.5222/sscd.2016.29491  Sayfalar 22 - 26
Giriş: Lumbar radiküler ağrı sıklıkla spinal stenoz, dejeneratif spondiolistezis ve disk hernisinden kaynaklanır. Nukleo-anuloplasti, laser epiduroskopik nöral dekompresyon gibi minimal invaziv disk dekompresyon yöntemleri bu gibi ağrıların tedavisinde kullanılabilir.
Amaç: Endoskopik laser disk dekompresyon un uzun dönem sonuçları, disk hernisine sahip lumbar radikuler ağrısı olan hastalarda tedavi edicidir.
Metod: Bu çalışmaya toplam 54 hasta dahil oldu. Ağrının iğleşmesi bazal ve 1-6-12-24. aylarda VAS değerleri yoluyla yapıldı. Post-operatif ağrı 24 saatlik period boyunca değerlendirildi. Komplikasyon ve yan etkiler operasyon esnasıda dahil kaydedildi.
Sonuçlar: Hastaların ağrı değeri ortalamaları tedavi sonrası 1,6,12,24. aylarda işlem yapıldıktan sonra anlamlı derecede daha düşüktü. EELD uygulanan 4 hastada işlem esnasında baş ağrısı oluştu. Fakat kanama, dural/nöral yaralanma ya da enfeksiyon gibi ciddi komplikasyon oluşmadı.
Sonuç: EELD bel ya da radiküler ağrılı dikkatlice seçilmiş hastalarda makul bir tedavi seçeneğidir.
Backgraund: Lumbar radicular pain often results from lumbar disc herniation, spinal stenozis or degenerative spondylolisthesis. Minimally invazive disc decompression procedures such as nucleo anuloplasty or epiduroscpic neural decompression by laser have been devised to treat such pain
Objective: The long term outcomes of disc decompression by endoscopic laser decompression (EELD) were curatived in patients with lumbar radicular pain due to disc herniation.
Method: A total of 54 patient were enrolled in this study. The pain relief was evaluated at base-line and at 1,6,12,24 months post procedure via the VAS. Postoperative wound pain was assessed over a 24 hour period. Complication and side effects were also recorded as were operative times.
Results: At post treatment months 1,6,12,24 the mean pain scores of patients were significantly lower regardles of the procedure used. Four patinets undergoing EELD procedure experienced headache during the procedures, however no serious complications such as bleeding dural/neural injures or infection were recorded for EELD
Conclusion: EELD is reasinable treatment options for carefully selected patients with lower back or radicular pain.

4.
Mikrocerrahi ile diskektominin lomber disk protrüzyon, ekstrüksiyon, sekestrasyon ve bulgingi olan hastalarda etkinliğinin değerlendirilmesi
Efficacy of discectomy with microsurgery is evaluated in patient with lumbar disc protrusion, extrüktion, segregate and bulging
Abdurrahman Çetin, Abdulkadir Yektaş
doi: 10.5222/sscd.2016.30301  Sayfalar 27 - 32
Amaç: Bu çalışmada mikrocerrahi ile diskektominin etkinliği olup olmadığını görmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Mikrocerrahi ile diskektomi (n=79) yapılan hastaların işlem sonrası 1. hafta, 6. ay, 1. ve 2. yıl VAS değerleri üzerine etkisi olup olmadığı karşılaştırıldı
Sonuçlar: Mikrocerrahi ile diskektomi uygulanan hastalarda preoperatif VAS değerleri post-operatif VAS değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı yüksekti.
Sonuç: Mikrocerrahi ile diskektomi etkinliği açısından başarılıdır.
Aim: we aimed to see there was whether efficacy of discectomy with microsurgery or not in this study.
Material and Method: Discectomy with microsurgery (n = 79) effect on 1 week, 1,6 months and 1,2 years VAS scores of the patients and compared whether differences pre-operative with post-operative VAS scores.
Results: Pre-operative VAS scores are higher post-operative VAS scores in discectomy with microsurgery applied patients
Conclusion: Discectomy with microsurgery successful in therm of efficacy of discectomy

5.
Dirençli sakroiliak eklem ağrısı olan hastalarda multilezyon prob ile lateral sakral pleksus radyofrekans ablasyonu
Lateral sacral plexus radiofrequency ablation with multilesion probe in patients with refracter sacroiliac joint pain
Abdurahman Çetin, Abdulkadir Yektaş
doi: 10.5222/sscd.2016.44154  Sayfalar 33 - 38
Amaç: Bu çalışmada ki amacımız dirençli sakroiliak eklem ağrısı olan hastalardaki lateral sakral pleksusun radyofrekans ablasyonunun etkinliğini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Multilezyon prob prosedürüyle yaptığımız, 24 dirençli sakroilak eklem ağrılı hastanın, sakroiliak eklem radyofrekans ablasyonun, retrospektif olgu serisi ile yaptığımız olguları sunduk.
Sonuçlar: 24 olgu içinde 2 (%8.33) sinde ağrıda rahatlama olmadı, 15(%62.5) inde 1. ayda ağrı >%50 rahatladı, 18(%75) inde 3. ayda ağrı >%50 rahatladı, 17(%70.18) inde 6. ayda ağrı >%50 rahatladı ve 14(%58.33) ünde 12.ayda ağrı >%50 rahatladı.
Sonuç: Dirençli sakroiliak eklem ağrılı hastalarda lateral sakral pleksus ablasyonu radyofrekans sonrası en az 12 ay etkindir.
Objective: In this study our aim is to evaluate the efficacy of radiofrequency ablation of the lateral sacral plexus in patients with refractory sacroiliac joint pain.
Material and method: This retrospective case series of patients with refractory sacroiliac joint pain presents our first 24 lateral sacral plexus radiofrequency ablation procedures performed with multilesion probe.
Results: Of these (n=24), 2(%8.33) provided no relief, 15(%62.5) provided >%50 pain relief at 1. month, 18(%75) provided >%50 pain relief at 3. month, 17(%70.18) provided >%50 pain relief at 6. month and 14(%58.33) continued to provided pain relief at 12. month.
Conclusion: Lateral sacral plexus ablation in patient with refractory sacroiliac joint pain is effective at least 12 month after radiofrequency.

6.
PLDD nin lomber disk protrüzyon, ekstrüksiyon ve bulgingi olan hastalarda etkinliğinin değerlendirilmesi
Efficacy of PLDD is evaluated in patient with lumbar disc protrusion, extruded and bulging
Abdurrahman Çetin, Abdulkadir Yektaş
doi: 10.5222/sscd.2016.86548  Sayfalar 39 - 46
Amaç: Bu çalışmada PLDD nin etkinliği olup olmadığını görmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: PLDD (n=64) ile yapılan nükleotominin hastaların işlem sonrası 1. hafta, 6. ay, 1. ve 2. yıl VAS değerleri üzerine etkisi olup olmadığı karşılaştırıldı
Sonuçlar: PLDD uygulanan hastalarda preoperatif VAS değerleri post-operatif VAS değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı yüksekdi.
Sonuç: PLDD nükleotominin etkinliği açısından başarılıdır.
Aim: we aimed to see there was whether efficacy of PLDD or not in this study.
Material and Method: Nucleotomy are done with PLDD (n = 64) effect on 1 week, 1,6 months and 1,2 years VAS scores of the patients and compared whether differences pre-operative with post-operative VAS scores.
Results: Pre-operative VAS scores are higher post-operative VAS scores in PLDD applied patients
Conclusion: PLDD successful in therm of efficacy of nucleotomy

OLGU SUNUMU
7.
Dördüncü ventrikül epidermoid tümörü ve eşlik eden konjenital atlas posterior ark defekti
Epidermoid tumor of the fourth ventricle with accompanying congenital posterior arch defect of the atlas
Mehmet Osman Akçakaya, Muhittin Emre Altunrende, Yüksel Navruz, Harun Mehmet Özlü, Aydın Canpolat, Osman Akdemir
doi: 10.5222/sscd.2016.52714  Sayfalar 47 - 51
Epidermoid tümörler nadiren dördüncü ventrikül içinde görülürler. Literatürde bu şekilde bildirilmiş 100 kadar olgu mevcutttur. Atlas'ın posterior ark defektleri de literatürde bildirilen 50'den az olgu ile oldukça nadirdir. Bu iki patolojinin birarada bulunması daha önce bildirilmemiştir. Bu çalışmada, 4. ventrikül epidermoid tümörü ve eşlik eden atlas posterior ark defektinin olduğu 51 yaşında bir kadın hasta sunulmaktadır.
Epidermoid tumors are rarely encountered within the fourth ventricle.There have been slightly more than 100 cases reported. Congenital posterior arch defects of the atlas are also rare with less than 50 reported cases in the literature. The coexistence of these two pathologies in one patient has not been previously reported. We present a 51-old-year woman with an epidermoid tumor of the fourth ventricle and accompanying posterior arch defect of the atlas.

8.
Peroneal Sinir Hasarının Sural Sinir Transplantasyonu ile Tedavi Edilmesi; Olgu Sunumu ve Cerrahi Tekniğin Değerlendirilmesi
Treatment of Peroneal Nerve Injury with Sural Nerve Transplantation; Case Report and Evaluation of Surgical Technique
Yener Akyuva, Murat Kahraman, Erdinç Civelek, Serdar Kabataş
doi: 10.5222/sscd.2016.08379  Sayfalar 52 - 57
Giriş: Periferik sinir hasarına özellikle ekstremite travmalarında sık karşılaşılmaktadır. Allogreft sinir transplantasyonu gerektirebileceği için çoğunlukla ihmal edilmektedir. Özellikle ekstremite düzeyinde gelişen sinir hasarında en sık kullanılan greft genellikle sural sinirdir.
Bulgular ve Amaç: Kesici alet ile altı ay önce sağ peroneal sinir hasarı gelişen 43 yaş erkek hastada 2/5 sağ ayak dorsifleksiyon ve total ayak eversion zaafiyeti mevcuttu. EMG sağ peroneal sinir total hasarı ile uyumluydu. 6. ayda sural sinir grefti ile peroneal sinir tamiri yapılan hasta ve cerrahi teknik sunulacaktır.
Yöntem: Peroneal sinir kesisinin olduğu bölge eksplore edildi. Hasarın distal ve proksimal kısmı özenli diseke edilerek distalde tibial kasa uzanan yere kadar, proksimalde diz eklemine kadar peroneal sinir ortaya çıkarıldı ve hasarın iki ucunda kallus oluşan bölge eksize edildi. Yaklaşık 10 cmlik sinir defekti saptanması sonrası sural sinir grefti alınması planlandı. Sağ ayak ekleminin lateralinde dış malleolun arkasında künt diseksiyon yapılarak sural sinir açığa çıkarıldı ve 10 cm kadar greft alınıp 8.0 sütür ile defekt alanına reimplante edildi.
Sonuç: Hastanın altıncı ay poliklinik kontrolünde nörolojik muayenede minimal bir düzelme ve EMG de anlamlı bulgular saptandı. Periferik sinir transplantasyonu uygun şekilde yapıldığında hastanın hayat kalitesini iyileştiren bir yöntemdir.
Background: Peripheral nerve injury is seen especially in extremity traumas. Treatment is often neglected as it may require allograft nerve transplantation. For the nerve transplantation the most frequently used graft is usually the sural nerve.
Aim and Results: In a 43-year-old male patient who developed right peroneal nerve injury six months ago after knife trauma, there was 2/5 right foot dorsiflexion and total foot eversion weakness. EMG was compatible with total peroneal nerve total injury. Surgical technique and patient with peroneal nerve repair with sural nerve graft at 6th month will be discussed.
Methods: The region where the peroneal nerve injury had occurred was incised. The distal and proximal parts of the injury were carefully dissected. The peroneal nerve was found proximal part at the knee joint and to the distal part extended in a tibial muscle. The area of the callus on both ends of the injury was excised. A sural nerve graft was planned to be taken after a 10-cm nerve defect was detected. Lateral to the right foot joint, dissection was performed behind the outer malleolus to remove the sural nerve. Approximately 10 cm of the graft was removed and reimplanted to the peroneal nerve with 8.0 sutures.
Conclusion: There was a minimal improvement in neurological examination and significant findings in EMG at the sixth month outpatient control of patient. If peripheral nerve transplantation is done properly; it is a good method of improving the quality of life of the patient.

9.
Tethered Kord Sendromlu Hastada C Kollu Floroskopi Altında İntratekal Kemoterapi Uygulaması
Intrathecal Chemoterapy Application Under C Arm Flouroscopy In A Patient With Tethered Cord Syndrome
Gözen Öksüz, Can Acıpayam, İdris Altun, Bora Bilal, Aykut Urfalıoğlu, Mahmut Arslan, Hafize Öksüz
doi: 10.5222/sscd.2016.07379  Sayfalar 58 - 60
Konus medullarisin, L2 vertebra seviyesinin altına uzandığı veya filum terminalenin 2 mm’den kalın olduğu durum, Tethered cord sendromu olarak adlandırılır.
Pediatrik hematoloji-onkoloji kliniğinde non-hodgkin lenfoma (NHL) nedeniyle, intratekal kemoterapi tedavisi planlanmış ve tethered kord sendromu tanısı konulmuş olguda, c kollu floroskopi altındaki intratekal kemoterapi verilmesi deneyiminin sunulması amaçlandı.
Tethered kord sendromu olan 50 kilo ağırlığında, 10 yaşında bir erkek çocuk, NHL nedeniyle intratekal metotreksat (MTX) enjeksiyonu için kliniğimize konsülte edildi.Konus medullaris L4 vertebra korpusunda bittiği için intratekal enjeksiyon uygulaması C kollu fluroskopi ile planlandı, Asepsi sağlanması ardından, vertebralar, konus medullaris c kollu floroskopi altında görüldü ve L4-L5 vertebralar arasından spinal iğne ile girişim yapıldı. Spinal iğneden serbest beyin-omurilik sıvısı (BOS) akışı görüldükten sonra, patolojiye gönderilmek üzere 1.5 ml BOS alınıp, daha sonra da MTX intratekal olarak verildi.
Rejyonel anestezinin veya intratekal ilaç uygulamalarının yapılmasının zorunlu olduğu, ancak beraberindeki tethered kord sendromu gibi uygulamada ciddi zorluklar yaşanabilecek durumlarda c kollu floroskopi altında güvenle yapılan girişim, komplikasyonları azaltabilir.
Tethered cord syndrome is defined as the condition of a low conus medullaris below L2 vertebral level or a filum terminale thicker than 2 mm.
The objective of this case report is to present the experience of intrathecal chemotherapy under c armed double screen floroscopy in a patient with Non-Hodgkin lymphoma (NHL) who was diagnosed with tethered cord syndrome.
A 10-year old boy, weighing 50 kilos with tethered cord syndrome was consulted to our clinic for methotrexate (MTX) injection due to NHL. The application was planned under C armed double screen fluroscopy, because the conus medullaris was ended below L4 vertebra corpus. After vertebrae and conus medullaris were viewed under C armed double screen fluroscopy and intervention was carried out between L4 and L5 vertebrae using a spinal needle. After free cerebrospinal fluid (CSF) flow was observed from the spinal needle, 1.5 Ml CFF was taken in order to sent to the pathologic analysis and MTX was than intrathecally administered.
In conditions requiring regional anesthesia and intrathecal drug administration, but having situations such as tethered cord syndrom which can complicate the application, safely performed procedure under C armed double screen fluroscopy can reduce the complications.

10.
Posterior Fossa Medülloblastomun tedavisinde kullanılan kraniyal Radyasyon geç komplikasyonu olan serebellopontin köşenin Menenjiomu: Olgu sunumu ve literatür taraması
Radiation-Induced Benign Meningioma after Radiotherapy for Medulloblastoma: Case report and brief review of the literature
Hasan Burak Gündüz, Anas Abdallah, Erhan Emel, Gökçen Gündoğdu
doi: 10.5222/sscd.2016.72325  Sayfalar 61 - 66
Medülloblastom çocukluk çağında primer merkezi sinir sistem tümörlerinin en sık rastlanan malign beyin tümörlerinden biridir. Bu malign tümörün tedavisinde agresif cerrahi sonrasında kraniyospinal radyoterapi (RTP) ve/veya kemoterapi önerilmektedir. Radyasyonla ilişkili menenjiom, iyonize radyasyonun sonucu olarak en sık rastlanan beyin tümörüdür. Bu raporda, beyin kitlesi nedeniyle 25 yıl önce ameliyat geçiren hasta sunulmuştur. 25 yıl önce dengesiz yürüyüşle birlikte bulantı ve kusması vardı. Kraniyal BT’sinde büyük, sert, kontrast tutan orta hat vermiyan kitle izlenmiştir. Orta suboksipital kraniyektomi yapılarak histopatolojik olarak desmoplastik medülloblastom tanısı konulan kitle total olarak çıkartılmıştır. Hastaya ek olarak postoperatif RTP verildi. Hasta RTP’yi iyi tolere edilip 25.5 yıldır yıllık kontrollere çağırıldı.Bu rutin kontrollerde şikayeti olmayan hasta 25.5 yılın sonunda baş ağrısı, dengesiz yürüyüş, bulantı ve kusma ile hastanemize getirildi. Çekilen MRG’inde sağ serebellopontin köşesinde iki komponentli izointens kitle görüldü. Kitlenin mediyal komportmanı kontrast tutulumu göstermemişken dura ile ilişkili lateral komportmanı ise homojen olarak kontrast tutulum göstermiştir. Hastaya sağ suboksipital kraniyektomi yapılarak lateral kompartmanın total rezeksiyonu ve radyoterapiye bağlı gelişen fibroz dokudan şüphe edilen mediyal kompartmandan biyopsi alındı. Kitlenin lateral kompartmanı histopatolojik olarak fibroblastik menenjiom (WHO grade I) ve mediyal kompartmanın biyopsi sonucu araknoidal fibroz olarak tanı konulmuştur. Hasta 30 aylık takibinde iyi olup nüks saptanmadı.
Medulloblastoma is one of the most common malignant brain tumors of primary central nervous system in children. The recommended treatment of this malignant neoplasm is aggressive surgery, followed by craniospinal radiotherapy (RTP) with/without chemotherapy. Radiation-induced meningioma is the most common brain neoplasm known to be caused by ionizing radiation. This report describes a patient underwent an operation because of the brain mass, 25 years ago. The patient was experienced unsteady gait associated with nausea and vomiting. Cranial CT demonstrated a large, solid and contrast enhancement of the midline vermian mass. The middle suboccipital craniectomy was performed to remove the mass which diagnosed as desmoplastic medulloblastoma, histopathologically. The postoperative adjuvant RTP was performed. The patient tolerated RTP well and she had been suffered year-controls for 25.5 years. She had referred to our hospital with headache, unsteady gait, nausea and vomiting. MRI demonstrated isointense mass in the right cerebellopontine angle that consists of two compartments; the medial compartment did not show contrast enhancement and the lateral compartment that belong to dura showed moderate contrast enhancement homogenously. The patient had been managed surgically using right suboccipital craniectomy followed by total resection of the lateral compartment and biopsy of the medial compartment that thought to be radiation-induced fibrotic tissue. The mass was diagnosed histopathologically as fibroblastic meningioma WHO Grade I and the biopsy of medial compartment showed to be arachnoidal fibrosis. The patient was well and has no recurrence after thirty months of the surgery.

 
 

LookUs & Online Makale